To Ιερό βουνό

 Το “ιερό” βουνό του Βόλου, το Πήλιο, προσπαθεί να αποδοθεί χωρικά μέσα σ’ ένα κλειστό χώρο, σ ‘ένα αντίστοιχο δωμάτιο του De Chirico. Στα έργα του, με τίτλο «Μεταφυσικό εσωτερικό» , ο χώρος αυτός είναι  ένα συνονθύλευμα αναπαραστάσεων, προϊόν σύνθεσης αντιφατικών δεδομένων και αποτυπώσεων του χαώδους στοιχείου.

Η αίσθηση της αταξίας που χαρακτηρίζει το βουνό –σε σχέση με την τακτοποιημένη κατάσταση που επικρατεί στο κέντρο της πόλης –επιλέγεται να αποδοθεί/ερμηνευθεί σε έναν από τους τοίχους του κύβου-δωματίου. Ο τοίχος – μεταφορά του βουνού- συμπιεσμένος, επιδιώκει να περιγράψει το τυχαίο, το άτακτο, το ευμετάβλητο που ισχύει σε πραγματικό χρόνο, μέσα από ένα παιχνίδι όπου ο χρήστης δημιουργεί τις εκάστοτε συνθήκες, επεμβαίνοντας στον τοίχο και μεταβάλλοντας τον. Ένα φίλτρο επιτρέπει τη θέαση του ίχνους της επέμβασης μεταγράφοντας μια άλλη οπτική. Ο θεατής  γίνεται ο ίδιος ένας ηδονοβλεψίας μιας ερμηνείας του χαώδους και τυχαίου, παρατηρώντας  μία κατάσταση πού συμβαίνει έξω από αυτόν .

The Holy mountain

 The 'holy' mountain of Volos, Pelion, attempts to be attributed spatially within a confined space, in a room similar to De Chirico’s. In his works, entitled "metaphysical inside", the area is a patchwork of representations, product of a synthesis of contradictory data and surveys of the chaotic element.
The sense of disorder that characterizes the mountain, in contrast  to the ordered situation of the city center,  is chosen to be interpreted in one of the walls of the cube-room. The wall –as a metaphor for the mountain-compressed, seeks to describe the random, the naughty, the volatility in force in real time through a game where the user creates the circumstances, intervening and altering the wall.  A filter enables viewing the trace of the intervention transcribing another perspective. The viewer becomes a voyeur himself of an interpretation of the chaotic and the random, observing a situation that happens outside him.